رقصِ قلم در تاریکیِ اسارت/ بازخوانی معنا از طریق خطوط رادیولوژی

رضا اندرواژ از هنرمندان آزاده کشورمان می گوید: عراقی‌ها اگر کتاب یا مدادی به اندازه یک بند انگشت از ما می‌گرفتند ۱۵ روز ما را به انفرادی می‌بردند و شکنجه می‌کردند؛ آن دوره بسیار سخت می‌گذشت و ما نه کاغذ و خودکاری داشتیم و نه قلم و مرکبی. اما از آنجا که نیاز ما در خلاقیت است، به این فکر افتادیم که از عکس‌های رادیولوژی که اسرا در بیمارستان‌های داخل شهر با خود به اردوگاه می‌آوردند، برای آموزش خوشنویسی استفاده کنیم.