کمدی تلویزیونی در ایران همواره وسوسهای سادهانگارانه داشته است؛ وسوسه اینکه برای خنداندن مخاطب، ابتدا باید نقابها را کنار گذاشت و اگر لازم شد، شأن و اقتدار کاراکتر را به پای لودگی قربانی کرد.
