نوشتن درباره خرمشهر، تبدیلِ یک «واقعه» به «فرهنگ» است که ضمن حفظ هویت، انتقال ارزشها به نسلهای آینده را به ارمغان میآورد. خرمشهر برای نسلی که جنگ را ندیده، میتواند درسنامهای از ایستادگی در برابر ناملایمات باشد. به بهانه سالروز آزادسازی خرمشهر به سراغ نویسنده کتاب «خون، برادههایی از شهر» رفتهایم تا از زبان مهدی زارع به لزوم ثبت ماجرا و وقایع جنگ بپردازیم.
فاطمه بهرامی- خبرنگار، مهدی زارع با انتخاب واژگانی ساده و بومی، فضایی میسازد که هم به گوش آشناست و هم در لایههای زیرینش شعر میجوشد. نثر او از آن دست نثرهایی است که «حقیقت را در جزئیات» بازمیآفریند. در وصف طبیعت، در گفتوگوهای کوتاه و در لحظات کشمکش درونی شخصیتها، زارع چنان ظرافتی دارد که گاه مرز میان نثر و شعر از میان میرود.
نویسنده مجموعه داستان «آقای دیوانه» با تاکید بر اینکه ادبیات برای بهتر شدن زندگی بشر به آفرینش رسیده است، افزود: بدون ادبیات و زیبااندیشی، جهان ما دچار نوعی منطقگرایی سیاه و رو به پوچانگاری میشود. این موهبت در هیچ قالب زمانی و مکانی نمیگنجد و در تمام برههها حتی امروز که همگان دچار فشار اقتصادی و روانیاند، نقشی پررنگ دارد.
