نقش حامد زمانی، ترکیبی از موسیقی هویتی، اجتماعی، سیاسی و گاه اعتراضی بوده؛ نقشی که مخاطبان خاص و گستردهای برای او ساخته است. اگرچه او در مقاطعی با انتقاداتی روبهرو بوده، از جمله تکرار برخی موتیفها، حضور کمرنگتر در حوزه فرم یا توقفهای کاری؛ اما تأثیرگذاریاش در شکلدادن به یک جریان مشخص قابلانکار نیست.
قطعه تازه حامد زمانی با نام «لگد» که بههمت حوزه هنری و در بستر یوتیوب منتشر شده است، یک ترانه معمولی نیست. بلکه یک مواجهه مستقیم است؛ موسیقیای که از زخم آغاز میشود، با فریاد اوج میگیرد و در نهایت به عزتی ختم میشود که نه خریدنی است و نه قابل جعل.
بازگشت حامد زمانی پس از ۸ سال، معنایی فراتر از یک اتفاق هنری دارد. او در شرایطی بازگشته که بازار موسیقی ایران بیش از هر زمان دیگری تحت سیطره آثار مصرفی و عاشقانههای تکراری است. در چنین فضایی، صدای متفاوت او میتواند یادآور این باشد که موسیقی میتواند بیش از سرگرمی صرف باشد.