۱۴۰۵.۰۵.۲۸

گردهمایی «فردایی دیگر» با حضور اصحاب هنر و علوم انسانی انقلاب اسلامی، برگزار شد. 

به گزارش روابط‌عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، هفدهمین گردهمایی اصحاب هنر و علوم انسانی انقلاب اسلامی، چهارشنبه، ۲۸ مرداد ۱۴۰۵، با عنوان «فردایی دیگر» و با موضوع «گفتارهایی درباره آینده نزدیک ایران»، به همت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی در سالن مهر حوزه هنری برگزار شد.

در این نشست، سیدعلی میرفتاح، نقاش، نویسنده و روزنامه‌نگار، حبیب احمدزاده، مستندساز و نویسنده، هادی مقدم‌دوست، کارگردان و نویسنده، حامد عسگری و محسن دنیوی، میزبان و دبیر جلسه، حضور داشتند.

محسن دنیوی، دبیر جلسه، در آغاز با اشاره به سالگرد کودتای ۲۸ مرداد، متنی از شهید آیت‌الله سید علی خامنه‌ای را قرائت کرد و گفت: کشور ما پس از انقلاب ۱۳۵۷، دوران خوش ابتداییِ کوتاهی داشت و به‌سرعت با حوادث و رخدادهای سنگینی مواجه شد که به‌طور متناوب و هر دهه یک‌بار تکرار شده‌اند. اما از سال ۱۳۹۸ به بعد، این ضرباهنگ تندتر شده است.

دنیوی با اشاره به اتفاقات پس از ۱۳۹۸ در ایران افزود: با وجود همه این رخدادها، تحلیل جمعی پژوهشگران بر این بود که جمهوری اسلامی همچنان پایدار خواهد ماند.

«فردایی دیگر»؛ آینده‌نگری انقلاب از زبان اصحاب هنر

پیوند تاریخ انقلاب با تاریخ انبیا و نقش آن در تاب‌آوری

سیدعلی میرفتاح، با اشاره‌ای مختصر به جلسات «بازار شکرفروشان»، عنوان کرد: ما دو تاریخ موازی داریم: تاریخ تمدن و تاریخ انبیا. گاهی این دو بر هم منطبق می‌شوند؛ مانند صدر اسلام که هم تاریخ قدسی دارد و هم تمدنی. این ویژگی ممکن است درباره دیگر انبیا صدق نکند.

او افزود: واژه فردایی دیگر را از سید مرتضی آوینی به یاد دارم. به نظرم تاریخ قدسی با تاریخ انقلاب بر هم منطبق می‌شوند. ما گشایش‌های معنوی و شواهدی می‌بینیم که ادامه‌ دهنده تاریخ انبیاست. هرچند گاهی این مصداق‌یابی‌ها خطرناک است، اما برای تاب‌آوری جمعی ما کمک‌کننده بود. پیوند انقلاب با حوادث صدر اسلام، به‌ویژه کربلا، باعث شد هم استقامت بیشتری داشته باشیم و هم دشمنان نتوانند ما را به‌درستی درک کنند.

میرفتاح با اشاره به ناآشنایی آمریکایی‌ها با مفاهیم اسلامی گفت: آمریکایی‌ها چه فهمی از «اَحَدیُ الحسنیَین» دارند؟ ما چه بکشیم و چه کشته شویم، پیروزیم. آن‌ها حتی منبعی برای درک چنین مفهومی ندارند. با این معیار می‌توانیم بسیاری از مسائل را تحلیل کنیم.

او در ادامه به تأثیر جنگ‌های تحمیلی بر ایران اشاره کرد: در ۴۷ سال اخیر، دو جنگ به ما تحمیل شد که اتفاقاً خیلی به ما کمک کرد. در جنگ ایران و روس، اعتمادبه‌نفس خود را از دست دادیم و منزوی‌تر شدیم، اما در دو جنگ تحمیلی، با وجود مضیقه‌ها، این جنگ‌ها به ما اعتمادبه‌نفس، روحیه میهن‌دوستی و انقلاب‌دوستی بخشید و باعث حفاظت از انقلاب شد.

میرفتاح درباره نسل جدید در جنگ گفت: در جنگ، نسل جدیدی آمد که بر رسانه مسلط بود و وابستگی به رسانه‌های سنتی نداشت. این فضا، مانند لوگوها و پلتفرم‌ها، نیازی به وابستگی به جایی ندارد. در جنگ، فرماندهانی آمدند که ذهن‌شان مبتنی بر جنگ سرد یا جنگ ایران و عراق نبود و توانستند کارهای جدیدتری انجام دهند. ما نیز در عرصه رسانه، فرهنگ و روشنفکری باید ذهن‌مان را متناسب با انقلاب اسلامی تغییر دهیم.

«فردایی دیگر»؛ آینده‌نگری انقلاب از زبان اصحاب هنر

ناتوانی در انتقال مفاهیم و تبدیل آیین‌ها به نمایش

حبیب احمدزاده، مستندساز و نویسنده، با انتقاد از وضعیت موجود گفت: مشکلات ما تنها با حرف زدن حل نمی‌شود. جمهوری اسلامی برای من آبی گواراست برای آدم تشنه، اما متأسفانه این آب به دست احمق‌ها افتاده است که نمی‌توانند آن را به جهانیان برسانند.

او افزود: ما مفاهیمی چون شهادت و حجاب را نتوانستیم به‌درستی به فرزندانمان ارائه دهیم. بزرگ‌ترین ایراد جمهوری اسلامی در این سال‌ها، تبدیل آیین‌ها به نمایش بوده است. مثلاً نام اتوبان را شهید چمران گذاشته‌ایم؛ به‌گونه‌ای که با شنیدن نام این شهید، نخست به یاد اتوبان می‌افتیم، نه شخصیت او. نسل آینده نیز همین تجربه را خواهد داشت.

احمدزاده تأکید کرد: جمهوری اسلامی که در ذهن من است و فکر می‌کنم در ذهن امام شهید و امام خمینی نیز بوده با جمهوری اسلامی که در ذهن مسئولین امروز است، تفاوت اساسی دارد.

«فردایی دیگر»؛ آینده‌نگری انقلاب از زبان اصحاب هنر

ما در همان فردای دیگر هستیم

هادی مقدم‌دوست، کارگردان و نویسنده، با بیان اینکه گمان می‌کنم ما همین‌اکنون در همان فردایی هستیم که درباره‌اش صحبت می‌شود، به خاطره‌ای از جنگ ۱۲ روزه اشاره کرد و گفت: لحظه‌ای که در جنگ ۱۲ روزه، تلویزیون را زدند، از پشت‌بام، سوختن طولانی‌مدت ساختمان شیشه‌ای را دیدم. تلویزیون را می‌زنند تا صدایی که از آن بیرون می‌آید، خاموش شود؛ یعنی صدایی هست که دشمن را خشمگین می‌کند.

حامد عسگری، با اشاره به تجربه جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان، گفت: همه ‌ما در آن دوران با نگاه و افق جدیدی مواجه شدیم.

او در ادامه با تشبیه وضعیت کشور به یک کشتی گفت: حال حاضر مملکت مانند کشتی است که به سمت افق درستی حرکت می‌کند، اما آشپز آن غذای خوبی درست نمی‌کند، هوا گرم است و کابین‌ها مشکل دارند. با این حال، من به شدت به آینده این کشور و نسل پسرم امیدوارم. شاید خود من نیز در روزگار سپیدمویی، چیزهایی بهتر از امروز ببینم.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha