به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، محمدحسین ساعی رئیس دانشگاه بین‌المللی سوره، در یادداشتی در فقدان زکیه السادات طباطبایی لطفی، معاون پیشین پژوهشی و مدیر روابط بین‌الملل دانشگاه سوره را تسلیت گفت. متن پیام به شرح زیر است:

یا الله ...

إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ

دریغ و درد و آه که خبری ناگهانی، سخت و جانکاه رسید. خبر سفر و وداعی ناگزیر که باورنکردنی بود. رحلت بانویی که آینده‌ای درخشان برای او در تصور داشتیم و دیده‌ها به راه فردایش دوخته بودیم؛ بانویی که فرش رنگارنگ برنامه‌های امید دانشگاه را بر اتکای وجود او می‌بافتیم و فردای روشن علمی این محیط را با نام او گره می‌زدیم.

او در دفتر کوتاه اما پربار عمرش، صحیفه‌ای از تمام فضیلت‌ها را ورق زد: هم طالب علم بود و به قله‌های کمال در آن راه رسید؛ هم جهان را به درستی دید و تجربه‌ای ژرف اندوخت؛ هم در دیانت استوار و مؤمنی راسخ بود؛ هم در انقلابی‌گری صادق، متعهد و بی‌ادعا؛ هم در انجام مسئولیت‌های اجتماعی‌اش چنان فعال و درستکار و پایبند و دلسوز بود که گویی بار امانت را بر دوشی فراتر از توان نهاده بود و وزن آن را به خوبی کشید. به راستی و صداقت، چنان به انسان و جامعه‌اش مهربانانه عشق می‌ورزید که از بیست سال پیش، کارت اهدای عضو گرفت و برای این عطیه و عاطفه‌ی جاوید وصیت کرد.

او برای دانشگاه ما، مدیری کارآزموده و جهادی بود. همه شما توان او را در اعتلای معاونت پژوهشی دانشگاه به عیان دیدید. آنچه او از خود به جای نهاد، «باقیات صالحات» او در جهاد علمی درخشان این مرز و بوم است. و در مدت کوتاه تصدی بخش بین‌الملل، چنان با شور و جدیت مشغول پی‌ریزی اتفاقی بزرگ و ماندگار بود که همگان را به طلوع جدیدی بشارت می‌داد؛ ولی متأسفانه اجلّ مهلت نداد و حسرت آن صبح، بر دل همه ما ماند؛ حسرتی که تا همیشه تازه خواهد ماند.

چه فضیلت‌ها و چه خصلت‌های والایی که در او جمع بود و هر یک، امید به فردای پرتوفیق او را در دل‌ها فزونی می‌بخشید. اما فراتر از همه این خوبی‌ها و نیکی‌ها، با همه آن مسئولیت‌های خطیر و فعالیت‌های اثربخش، در خانه همواره مادری نمونه و همسری وفادار بود. این جامعیت زیبا، تصویر کامل یک بانوی مؤمنه، دانشمند، متعهد و اثرگذار است؛ الگویی ماندگار برای همه دختران نوجوان و جوانِ عفیف، ولایتمدار و مجاهد این سرزمین اهورایی.

آخرین تصویری که از آن مرحومه در خاطر داریم، همت بلند او برای حضور در اجتماعات حماسی «بصیرت و بعثت» مردم ایران بود. هر شب در میان جمع مشتاقان حضور می‌یافت؛ نه تنها خود در صحنه بود، که برای نظم و برنامه‌ریزی آن محافل نیز وقت می‌گذاشت و برای تعالی آن‌ها از هیچ تلاشی فروگذار نبود. دختر نازنینش نیز در گروه نمایشی‌ای نقش داشت که در میدان‌ها برنامه اجرا می‌کرد. این پشت صحنه‌های مادرانه، خود مجاهده‌ای خاموش و مخلصانه بود.

خداوند را خاضعانه و متواضعانه، با توسل به همه ائمه معصومین‌مان، به درگاهش می‌خوانیم که به پاس این زندگی پربار و این آخرین مجاهدت خاموش و مخلصانه و عظیم در پسِ جنگ میهنی و تمدنی اخیر جبهه حق، آن مادر و همسر و بنده خود را در جوار شهدا و در شمار ایشان محشور گرداند؛ با مادرمان حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) هم‌نشین و هم‌سفره کند و در ظلّ رحمت واسعه‌اش جای دهد.

کوچ چنین گوهر گران‌بهایی، برای همه ما، برای دانشگاه و برای تمامی جامعه‌ی علمی کشور، خسرانی عظیم و جبران‌ناپذیر است. داغ و غم و حسرت و اندوهی عاطفی و انسانی بر دل‌های ما نشسته است؛ دل‌هایی که از فراق و پایان این فصل پربرکت زندگی او سخت فشرده و داغدار است. آری، روضه‌ی خالی و خلوت بی‌او، تازه آغاز شده است؛ ولی یقین داریم که انّا إن‌شاء الله بها لاحقون ...

به همسر مهربان، باوفا و عِلم‌دوست او که خود انسانی عمیقاً عاطفی است، از صمیم دل‌هایی که آتش این فراق را لمس می‌کند، تسلیت می‌گوییم. نمی‌دانیم این مرد، این داغ بزرگ را چگونه تاب خواهد آورد؛ ولی امید داریم همدلی ما کمی دلش را آرام و صبور کند. دل ما برای داغ دو فرزندش نیز در آتش است و برای غم ایشان مضطرب و پرسوز و گداز. بارالها! به او و آن دو فرزندِ دردمند، صبری زیبا از خزانه رحمت و رأفت‌ت عطا کن.

این ضایعه را به پدر و مادر گرانقدر آن مرحومه که خود از شجره دانش و دانشگاه هستند و ثمره‌ی عمر خویش را نابهنگام از دست داده‌اند، همچنین به سایر اعضای خانواده معزز و نیز دیگر بستگان و خویشاوندان سوگوار، به همه اعضای محترم هیئت علمی دانشگاه سوره که همکار ایشان بودند و فقدانش غمی دردناک و خلأیی بزرگ در محیط علمی‌شان پدید آورده، و در نهایت به دانشجویان عزیز دانشگاه سوره که آن بزرگوار را الگویی از ایمان و تعهد و تلاش می‌دیدند؛ عمیقاً و صمیمانه تسلیت عرض می‌نمایم.

باشد که همه ما در این مصیبت، در کنار یکدیگر مایه تسلی و آرامش هم باشیم و از خداوند نزول سکینه‌اش را برای همه‌مان بخواهیم.

بارالها! به همگی ما صبری جمیل و اَجری جزیل در این فراقِ بنده‌ی مؤمنه‌ات عطا فرما. ما به قضای تو راضی و به تدبیر تو ایمان داریم. «إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ».

خدایا! او را در بهشت رضوان خود، در جوار اولیا و شهدایت، در پناه امن و آرامش ابدی جای ده و با مادرش فاطمه زهرا محشور کن و از خوان کَرَم اهل بیت، سیراب و متنعم گردان.

یا الله، یا غفار، یا رحمان، یا رحیم.