اواخر سال ۱۴۰۳، ترجمه بوسنیایی کتاب «روزهای بیآینه» نوشته گلستان جعفریان، توسط انتشارات بومی «دوبرا کِنیگا» – به معنای «کتاب خوب» – با ترجمه نرمین هوجیچ در بوسنی و هرزگوین منتشر شد. انتشار این اثر را میتوان یکی از تجربههای موفق در حوزه ادبیات پایداری دانست؛ تجربهای که گام نخست و سرنوشتساز آن، انتخاب درست کتاب برای ترجمه بود. درباره روند ترجمه، انتخاب اثر و همکاریهای فرهنگی مرتبط، در یادداشتی جداگانه خواهم نوشت؛ اما در اینجا تمرکز تنها بر واکنشهایی است که پس از انتشار کتاب شکل گرفت.
مجید عسگریپور در هفتمین کارگاه «زندگی در جنگ» که پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۴۰۴ در سالن مهر حوزه هنری برگزار شد گفت: ما کمترین تعداد عکس و تصویر را از جنگ ۱۲ روزه داریم و این خلأ، ثبت تاریخی ما را ناقص کرده است.
هفتمین کارگاه «زندگی در جنگ» روز پنجشنبه ۲۲ آبان ماه ۱۴۰۴ به همت خانه عکاسان حوزه هنری و با همکاری انجمن صنفی عکاسان مطبوعاتی ایران، در سالن مهر حوزه هنری برگزار شد.
