منا محمدنژاد- نویسنده و خبرنگار، شاهنامه فردوسی از معدود آثار ادبی جهان است که نهتنها در مقام یک متن حماسی کلاسیک باقی مانده، بلکه توانسته در گذر قرنها به شکلی فعال در فرهنگ معاصر حضور داشته باشد. بسیاری از متون کلاسیک در طول زمان به قلمرو تاریخ ادبیات عقبنشینی میکنند و بیشتر در فضای دانشگاهی یا پژوهشی خوانده میشوند اما شاهنامه مسیر متفاوتی پیموده است. این اثر هزارساله همچنان در زبان روزمره، در طنزهای رسانهای، در بازنویسیهای ادبی و حتی در فضای شبکههای اجتماعی حضور دارد؛ به بیان دیگر، شاهنامه صرفاً یک اثر میراثی نیست، بلکه به نوعی زیرساخت فرهنگی بدل شده است؛ متنی که جامعه ایرانی بارها و بارها به آن بازمیگردد تا معناهای تازهای از آن استخراج کند.
