به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، این گردهمی آموزشی و کارگاهی که به روایت سفر به زبان طنز اختصاص داشت، فرصتی را فراهم آورد تا نویسندگان و علاقه‌مندان به حوزه طنز، ضمن بررسی الگوهای کلاسیک طنز، به بازخوانی تکنیک‌های کاربردی برای ارتقای کیفی آثار خود بپردازند.

حسن فراهانی در ابتدای این نشست، با تکیه بر تحلیل‌های ساختاری فیلمنامه‌های موفق، «آدم اشتباه در جای اشتباه» را به‌عنوان یکی از پیش‌برنده‌ترین الگوها در روایت‌های طنز معرفی کرد.

او با اشاره به اینکه الگوی قرارگیری یک شخصیت نامتجانس در موقعیت‌های متناقض، یکی از پرکشش‌ترین ابزارها برای ایجاد تضاد دراماتیک است، گفت: می‌توان در آثار سینمایی چون مارمولک و لیلی با من است به‌وضوح ردپای این الگو را دید.

نویسنده کتاب پاپاراتزی در ادامه، ضمن ارائه راهکارهایی برای خروج از بن‌بست‌های داستانی، خاطرنشان کرد: نویسندگان نباید صرفا به حافظه اتکا کنند، بلکه ثبت دقیق دیالوگ‌ها، رفتارها و تجربیات زیسته دیگران، ذخیره‌ای ارزشمند برای زمان‌هایی است که موتور خلاقیت داستان دچار سکون می‌شود.

فراهانی همچنین با معرفی تکنیک «گلوله برفی»، این روش را برای حفظ ریتم داستان حیاتی دانست و افزود: نویسنده باید بتواند از یک اتفاق جزئی و کوچک، با افزودن زنجیره‌ای از چالش‌ها و موانع متوالی، بحرانی بزرگ و خنده‌دار خلق کند؛ روندی که دقیقا مشابه ساختار روایی فیلم ۵ عصر است.

یکی از مباحث محوری این جلسه، نقد وفاداری بیش‌ازحد به خاطره واقعی بود. او با تأکید بر اینکه داستان‌نویسی طنز با خاطره‌نویسی صرف تفاوت بنیادین دارد، تصریح کرد: الزامی به وفاداری مستندگونه به واقعیت وجود ندارد. نویسنده برای افزایش جذابیت، باید از ابزار تخیل بهره ببرد؛ او مجاز است شخصیت‌ها را تغییر دهد، موقعیت‌ها را اغراق کند و بخش‌هایی را که فاقد کشش لازم هستند، با جسارت حذف یا بازنویسی کند.
این نویسنده و مدرس طنز، همچنین با انتقاد از استفاده از کلیشه‌های تکراری، نظیر شوخی‌های جنسیتی یا اجتماعی نخ‌نما شده، آن را نشانه ضعف در خلاقیت دانست و تأکید کرد: استفاده از موضوعات تهوع‌آور و منزجرکننده نیز، اگر بدون پرداخت هنری و در خدمت ساختار روایی نباشد، صرفا واکنشی فیزیکی ایجاد می‌کند و نباید آن را با طنز اشتباه گرفت.

در بخش دوم این گردهمی، آثار شرکت‌کنندگان با رویکردی جزئی‌نگرانه مورد نقد قرار گرفت. فراهانی در بررسی این آثار، بیان داشت: بسیاری از متن‌ها دچار اطناب و پراکنده‌گویی هستند. نویسنده باید یاد بگیرد که به‌جای گزارش‌نویسی خطی، روی نقاط عطف و لحظات بحرانی متمرکز شود.

او همچنین در بخش‌های اصلاحی، پیشنهاد داد نویسندگان برای توصیف اشیاء و محیط‌های سفر، از تشبیهات هوشمندانه و اغراق‌های کارکردی استفاده کنند تا تصاویر ذهنی ملموس‌تری در ذهن مخاطب ایجاد شود.
این جلسه که با رویکردی تعاملی و صریح برگزار شد، در نهایت با تأکید بر تعهد به یادگیری تکنیک‌های علمی طنز به پایان رسید. 

فراهانی از شرکت‌کنندگان خواست تا برای جلسه آینده، ضمن تمرکز بر بازنویسی متون خوانده‌شده، کوتاه‌نویسی و حذف حشو را در اولویت قرار دهند.

حضور در گردهمی طنزخوانه که سه‌شنبه‌های هر هفته در مجموعه کارستان بهارستان برگزار می‌شود برای عموم آزاد است.