به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی،۶۷امین جلسه از نشست «بیهقی‌خوانی» به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی و با حضور زهیر توکلی ۲ شهریورماه در سالن سلمان هراتی برگزار شد.

این جلسه که با استقبال جمعی از علاقه‌مندان به بیهقی‌خوانی همراه بود، به ماجرای خواستگاری فرزند سلطان محمود غزنوی از دختر قدرخان اختصاص داشت.

در بخشی از «بیهقی‌خوانی» این هفته که درباره «بو طاهر تبّانی» بود، به تعریف فاضل، ورع، تقوا به عنوان ویژگی‌های این شخصیت در تاریخ بیهقی پرداخته شد و توکلی یادآور شد که مورخ و ادیب را فاضل می‌نامند و عالِم برچسبی محترمانه برای افرادی است که فقیه باشند. همچنین صبر به معنای شکیبایی و خویشتنداری همان حلم در قرآن است که لازمه آن عقل است و از مشتقات عقل‌ به شمار می‌رود.

او سپس به تفاوت تقوا و ورع اشاره کرد و افزود: باتقوا یعنی کسی که به خودنمایی دیگران توجهی ندارد و ورع، حالتی است که فرد خودش را در معرض این خودنمایی قرار نمی‌دهد و پرواپیشه می‌کند؛ به عبارتی دیگر ورع حالتی در وجود انسان است که به نگه‌داری کامل نفس و ترس از لغزش منجر می‌شود. ورع، معنی در معرض گناه قرار نگرفتن است.

توکلی در بخش دیگری از سخنانش به توجه قدیمیان به انسان زیبارو و خوش‌خط اشاره کرد و افزود: در گذشته خط خوش نشانه فرهنگ بوده است.

توکلی همچنین درباره نوع پرداخت بیهقی در روایت تاریخ اظهار کرد: بیهقی از روش قصه در قصه برای روایت استفاده نمی‌کند بلکه سبک او اینگونه است که یک واقعه را بعد از مقدمه مطرح می‌کند. او در جایی از روایت، تاریخ را برای چاشنی دادن به آنچه می‌گوید؛ استفاده می‌کند و قصه‌ای که در میان ماجرا نقل می‌شود خود بخشی از قصه است.