به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی و به نقل از رونامه جوان، سیدامیرحسین موسوی، تهیه‌کننده مستند تلویزیونی «خانه آبی ۳»، در تشریح فعالیت‌های مدرسه فیلمسازی آوینا اظهار کرد: این مدرسه چند سالی است با هدف تخصصی و پژوهشی در زمینه استعدادیابی و استعدادپروری هنری، به ویژه در حوزه هنرهای تصویری و هنر هفتم، تأسیس شده است. او در ادامه گفت: بچه‌هایی که در این مدرسه پس از طی پنج مرحله گزینش پذیرفته می‌شوند، وارد یک دوره چهار ساله آموزش فیلمسازی می‌شوند و پس از اتمام این دوره، به توانایی ساخت مستندی دست می‌یابند که قابلیت پخش از تلویزیون را داشته باشد و از استانداردهای کیفی و محتوایی لازم برخوردار باشد. 

موسوی با اشاره به اینکه مستند «خانه آبی» برند تولیدات هنرجویان این مدرسه محسوب می‌شود، افزود: هنرجویان مدرسه فیلمسازی آوینا در سال سوم و چهارم تحصیل، سفرهایی را تجربه و مستند «خانه آبی» را تولید می‌کنند. به عنوان نمونه، مستند «سفرقند» نیز به همین شیوه ساخته شده است. همچنین مستندهای «خانه آبی۱» و «خانه آبی۲» توسط هنرجویان دوره اول ساخته شدند که از آنها با عنوان «آوینا اولی‌ها» یاد می‌شود. 

او ادامه داد: پس از چند سال، هنرجویانی که مشغول ساخت مستند «سفرقند» بودند، بازگشتند و فصل دوم «خانه آبی» را تولید کردند و هنرجویان دوره دوم، ساخت این مجموعه را ادامه خواهند داد. به زودی نیز هنرجویان دوره سوم به سطحی می‌رسند که بتوانند فصل سوم «خانه آبی» را تحویل دهند. 

تهیه‌کننده این مستند در تشریح ویژگی‌های «خانه آبی» گفت: این مستند سفرمحور است و بر اساس فرم سفرنامه بنا شده است؛ بیننده در این اثر، سفر را دنبال می‌کند و در پس این سفر، یک هدف و یک سؤال بنیادین و فرادینی مطرح است که هنرجویان در طول سفر تلاش می‌کنند به پاسخ آن دست یابند. این سؤال با هدف سفر ارتباط داشته و میان آن و سفرها، سنخیتی وجود دارد. همچنین این مستند مربی‌محور است؛ به این معنا که هنرجویان در همراهی با مربی خود، سفر را طی می‌کنند و به پاسخ سؤالاتشان می‌رسند. 

موسوی در خصوص روند تولید این فصل از مستند گفت: بخشی از آموزش هنرجویان، ساخت مستند «خانه آبی» بود. اگرچه برنامه‌ریزی اولیه نشان می‌داد که تدوین این پروژه دو ماه به طول بینجامد، اما با توجه به اینکه این کار، بخشی از پروسه آموزشی محسوب می‌شود، تدوین این فصل در نهایت هفت ماه طول کشید و این موضوع باعث شد که تدوین اثر، پخته‌تر شده و رفت‌وبرگشت‌های زیادی روی آن صورت بگیرد.

او تأکید کرد: این فصل، اولین تجربه حرفه‌ای تدوین‌گر محسوب می‌شد و در خلال این رفت‌وبرگشت‌ها، هم تدوین‌گر «خانه آبی» را ساخت و هم «خانه آبی» او را ساخت. موسوی افزود: این موضوع در مورد سایر عوامل نیز صدق می‌کند، چراکه آموزش‌های مدرسه فیلمسازی آوینا پروژه‌محور است و در خلال همین پروژه، هنرجویان با مواجهه‌های واقعی در سطح حرفه‌ای در تخصص خود روبه‌رو می‌شوند. 

این تهیه‌کننده در ادامه عنوان کرد: صدابردار این پروژه نیز اولین مواجهه حرفه‌ای خود را تجربه کرد، به ویژه در منطقه کلک‌چال که با مشکل صدا مواجه شدند، اما در سفر بعدی که به شمال کشور بود، این مشکلات کاهش یافت. همچنین در حوزه تصویربرداری، پس از هر سفر با تصویربردار و کارگردان گفت‌وگو می‌شد تا مشخص گردد در هر لحظه، سوژه مستند چیست و این مباحث، در بخشی از آموزش و تربیت هنری در بستر تولید «خانه آبی» محقق می‌شود.

سید موسوی در ادامه با اشاره به زمان‌بندی پخش این مستند خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه پخش با دهه اول محرم و سپس مراسم تشییع رهبر شهید همزمان شد، پخش در دو دوره انجام گرفت. دوره اول از شبکه ۲ و شبکه امید پخش شده و به پایان رسیده است. دوره دوم پخش نیز به زودی از شبکه نسیم و افق یا شبکه ۳ و شبکه یک روی آنتن خواهد رفت و پس از اربعین نیز دوره دوم پخش ادامه خواهد یافت.

او با اشاره به بازخوردهای مردمی بیان کرد: پس از دوره اول پخش، همزمان با حضور همین هنرجویان در مراسم تشییع رهبر شهید، بازخوردهای بسیار مثبتی دریافت شد که عمدتاً مردمی و به اصطلاح کف خیابانی بود و این موضوع برای همه عوامل و هنرجویان بسیار لذت‌بخش بود، چراکه نتیجه کار خود را به این صورت در میان مردم مشاهده می‌کردند. 

موسوی در ادامه با تأکید بر پیام این مستند به فعالان عرصه هنر و فرهنگ گفت: من «خانه آبی» را به عنوان تهیه‌کننده و مدیر این مدرسه، یک خبر می‌بینم؛ خبری که نشان می‌دهد اگر به نوجوانان اعتماد شود و فرایند صحیح استعدادیابی و استعدادپروری را طی کنند، قادر به ساخت آثار بزرگ و باکیفیتی خواهند بود. 

او در پایان اظهار کرد: انتظار می‌رود داوران، منتقدان و مستندسازان توانمند، نمره‌ای بدون تعارف به این مستند بدهند و مطمئناً شگفت‌زده خواهند شد از اینکه عوامل و اعضای گروه، همان جوانانی هستند که پشت دوربین و جلوی آن فعالیت می‌کنند و همگی حدوداً ۱۷ سال سن دارند. بنابراین می‌توان نگاهی جدی‌تر به نوجوانان داشت؛ نه صرفاً به‌عنوان مخاطب آثار هنری، بلکه به عنوان سازنده این آثار.