آرزو کریمی‌زند، که نمایش «به رنگ سرخ» را با حمایت حوزه هنری انقلاب اسلامی و با همکاری ۶ کودک در میدان ولیعصر روی صحنه برده؛ با اشاره به این اجرا گفت: از آنجا که نمایش «به رنگ سرخ» با بازی ۶ بچه اجرا شد، اثر جذابیت خاص خودش را داشت و من تلاش کردم دنیای پاک و معصوم بچه‌ها را به نمایش بگذارم و بر اساس بازخوردهایی که از مخاطب گرفتم احساس می‌کنم که تماشاگر دنیای معصوم بچه‌ها را به خوبی لمس کرد.

او در معرفی بیشتر نمایشش یاداور شد که قصه «به رنگ سرخ» درباره بچه‌های میناب است، ماجرای ۶ بچه دانش‌آموزی که در مدرسه هستند و تمام رویا و آرزوهای بچگیشان را به زبان می‌آورند و دستِ روزگار عروسک و ماشین را از بچه گرفته و به جای آن تفنگ به آنها داده و تمام دغدغه‌ آنها این است که از همدیگر محافظت کنند در صورتی که شهید شده‌اند و اطلاعی بابت این موضوع ندارند.

کریمی زند درباره انتخاب این سوژه برای تولید اثر نمایشی تشریح کرد: در ماجرای میناب یک سری بچه بی‌گناه و معصوم کشته شدند و از آنجا که هر هنرمند و هر انسانی وظیفه‌ای نسبت به این اتفاق وحشتناک دارد من رسالت هنری خود دانستم که یاد شهدای میناب را زنده نگه دارم و به آدم‌ها یادآوری کنم که چه چیزی را از دست داده‌ایم و چه فاجعه بزرگی رخ داده است. ضمن اینکه همیشه بچه‌ها برای من ارزشمند بوده‌اند، آنها آینده این کشور و آینده یک نسل هستند بنابراین وقتی از بین می‌روند یک فرهنگ، انسانیت و معصومیت از بین می‌رود. وقتی متوجه شدم که این اتفاق برای بچه‌های میناب رخ داده احساسم این بود که باید ادای دینی داشته باشم بنابراین نوشتن نمایشنامه «به رنگ سرخ» را آغاز کردم.

وی ادامه داد: در نمایش «به رنگ سرخ» ۶ دانش آموز از ۶ آرزو در یک کلاس درس می‌گویند. این نمایشنامه روایت پرسه زدن در مرز باریک معصومیت و زوال است؛ جایی که تفنگ نماد پایان تمام بازی‌های کودکانه و کتاب گواهی بر دردی که بر شانه‌های کوچیک بچه‌های میناب سنگینی می‌کند. تمام نمایش درباره این پرسش بی‌پاسخ است که به کدام گناه این بچه‌ها کشته شدند و آنها واقعا تقاص چه چیزی را پس دادند؟

این هنرمند اظهار کرد: من خواستم «به رنگ سرخ» صدای کودکانی باشد که بر اساس جبر زمانه و در میان زندگی که با هزار امید پرپر شدند و حالا ما قراراست چیکار کنیم؟ من خواستم با اجرای این نمایش اعتراضم را نسبت به این واقعه نشان بدهم و تمام تلاشم هم این بود که بگویم که کشته شدن بچه‌های میناب هیچ وقت از ذهن هیچ انسانی پاک نخواهد شد.

کارگردان «به رنگ سرخ» درباره استفاده از بازیگران خردسال عنوان کرد: من از بازیگران بزرگتر برای اجرا استفاده نکردم چون تاثیرگذاری بچه‌های کوچک که هم‌سن شهدای میناب هستند، بیشتر است.

او همچنین در خصوص سختی اجرای نمایش محیطی و خیابانی با همکاری بازیگران کم سن و کودکان بیان کرد: متاسفانه کار با بچه‌ها بسیار سخت است و من هم این موضوع را قبول دارم ولی نتیجه این همکاری بسیار شیرین است. همیشه در پسِ هر سختی یک جایزه و پاداش وجود دارد و آن لحظه که لبخند میزنیم و نتیجه کار را میبینیم گویا هدیه بسیار بزرگی به ما داده شده و این اتفاق بعد از اجرای «به رنگ سرخ» در میدان ولیعصر برای من افتاد و بچه‌ها بسیار بی‌نظیر نمایش را اجرا کردند. از نکات جالب این بود که در آغاز اجرا که بچه‌ها روی سن رفتند، جمعیت را که دیدند نمایش را اجرا نمی‌کردند و فقط به مردم نگاه میکردند یا برای خانواده‌هایشان دست تکان می‌دادند ولی بعد که صدایشان کردم و از آنها خواستم تا به سر جایشان برگردند تماما در اختیار نمایش بودند و تمام چیزهایی که گفته بودم را رعایت کردند.

 کریمی زند افزود: من تاثیرگذاری نمایش را در تماشاگرهایی که اشک می‌ریختند، ‌دیدم؛ تماشاگری که در چند دقیقه‌ای که بچه‌ها روی صحنه بودند، گویا نفس نمی‌کشید. در آن لحظات هیچکس نبود که بتواند موبایلش را چک کند یا با فرد کناری‌اش صحبت کند.  

این کارگردان تاکید کرد: قرار است که در شب‌های آینده هم اجراهایی در سطح شهر داشته باشیم اما زمان و مکان آن هنوز مشخص نیست.