به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، فضای حزن و اندوهی که با سان چک مارش نظامی همراه شده، تمامی همکاران و دوستداران زنده یاد عباس براتی پور را به حیاط حوزه هنری کشانده است. همه آنها برای بدرقه آمده‌اند. بدرقه شاعری که خود را وقف انقلاب و هنر انقلاب کرده بود. آمده بودند تا با بازگویی خاطراتشان یادش را گرامی دارند و برای آخرین بار با او وداع کنند. موسیقی غمگینی که از بلندگوها پخش می‌شود، لحظه لحظه یاد داغ بر دل مانده را یادآوری می‌کند. صندلی‌های چیده شده در میانه حیاط حوزه هنری رفته رفته در حال پر شدن بودند و در میان حاضران، نظامیان نیروی هوایی، جایی که زنده‌یاد براتی‌پور سال‌ها خدمت کرد و در آنجا بازنشست شده بود، نیز به چشم می‌خورند. همه حاضران چشم به در بودند تا اینکه پیکر زنده‌یاد براتی‌پور روی دست یاران قدیمی و با نوای «لا اله الا الله» به رواق شهادت در حیاط حوزه هنری رسید.

آیین بدرقه با قرائت قرآن و مارش نظامی که شعر «امام‌ای بلند آیت آسمانی» را در ذهن حاضران در مجلس تداعی می‌کرد آغاز شد. همان شعری که زنده‌یاد براتی‌پور سال‌ها پیش سروده و نوای آن در محضر امام‌خمینی‌(ره‌) هم اجرا شده بود.
سعید بیابانکی اجرای مراسم تشییع را برعهده داشت. او سخنانش را با شعری از حافظ شروع کرد. سپس با یادی از عباس براتی پور، گفت: اگر براتی پور در قید حیات بود، امروز4 اردیبهشت ماه روز تولد وی می‌بود، ولی تولد اینچنینی شاید از تلخ‌ترین تولدها شد.
وی با اشاره به مراسم بزرگداشت مرحوم براتی پور که دو ماه پیش برگزار شد اظهار کرد: گمان نمی‌کردم بزرگداشتی که برگزار شد، آخرین بزرگداشتی باشد که استاد براتی‌پور در آن حضور می‌یافت.
جریان شعر در حوزه هنری با براتی پور استمرار یافت
بیابانکی ادامه داد: جریان شعر در حوزه هنری اگر به همت بزرگانی چون مهرداد اوستا شکل گرفته، با حضور براتی پور استمرار پیدا کرد. وی نزدیک 20 سال جلسات و نشست‌های شعر هفتگی را چهارشنبه‌ها برگزار می‌کرد. یکی از ویژگی عباس براتی‌پور این بود که وی در شعر، معلم بسیار خوبی بود، معلمی صبور که خیلی افراد به صورت مستقیم یا غیرمستقیم شاگردش بودند.
محسن مومنی شریف، رئیس سابق حوزه هنری که دیگر سخنران این مراسم بود گفت: 35 سالی است که عباس براتی پور را می‌شناسم. شخصیتی بسیار متین، باوقار و به معنای کامل کلمه وارسته، عاقل و بسیار متدین و متشرع. هر وقت لازم می‌شد، وی برای ما صحبت می‌کرد. او درس‌هایی داشت، تجربه‌هایی از پیش و پس از انقلاب اسلامی. او صحنه‌های سختی در حوزه‌های مختلف را تجربه کرده بود.
از فعالیت ادبی فروگذار نبود
وی ادمه داد: مرحوم براتی پور در مشهد در انجمن فردوسی که جلسه نامداران شعر کشور بود، حضور داشت. حضورش در ایران و آمریکا در دوره پیش از انقلاب باعث شکل‌گیری شخصیتی شده بود که وقتی سخن می‌گفت افراد روی پند و نصیحتش حساب باز می‌کردند. او در عمری که در نیروی هوایی سپری شد، چهره ادب و هنر بود. او با بزرگانی چون شهید خضرایی همکاری کرد وبا اینکه مسئولیت کارهایی چون آموزش زبان را برعهده داشت اما از فعالیت ادبی فروگذار نبود. 19 بهمن وقتی پرسنل نیروی هوایی خدمت حضرت امام (ره) مشرف شدند، شعر «امام‌ای بلند آیت آسمانی» به صورت زنده اجرا شد و 19 بهمن 1367 نیز همانجا اجرا شد.
ویژگی‌های اخلاقی مرحوم براتی پور
مومنی شریف تاکید کرد: مرحوم براتی پور در حوزه هنری حقی به گردن ما دارد چراکه اگر در زمانی خرد وی نبود، پرچم ادبیات برافراشته نمی‌ماند. براتی پور بدون ملاحظه مسائل جانبی پرچم ادبیات را در حوزه هنری برافراشته نگه داشت.
وی خاطرنشان کرد: به واسطه سفرهایی که با وی داشتم از نزدیک شاهد این بودم که چه عشقی میان او و همسرش که چند سال پیش فوت شد، وجود داشت. او پدر نمونه‌ای برای فرزندانش بود، شخصیتی بود که نه فقط در ادبیات و هنر، بلکه در همه زمینه‌ها فعالیت داشت و حضور در نیروی هوایی باعث غفلت او نمی‌شد. در هر جا که مسئولیتی پیدا می‌کرد اخلاق وی نیز در کارش تجلی پیدا می‌کرد و به حواشی توجهی نداشت.
نقش براتی پور در محفل دیدار اهالی شعر با رهبر انقلاب

در ادامه سعید بیابانکی (مجری آیین وداع با مرحوم براتی پور) متن پیام تسلیت رهبر معظم انقلاب اسلامی را قرائت کرد.
وی در ادامه به خاطره جلسات شعر در نیمه ماه مبارک رمضان اشاره کرد و افزود: براتی پور طی سیزده سالی که جلسه شعر نیمه رمضان در محضر مقام معظم رهبری برگزار می‌شود، اجرا و مدیریت این محفل را بر عهده داشت. به یاد دارم که در زمانی که سرباز ارتش بودم، اولین بار مرحوم براتی پور از من برای حضور در این جلسه دعوت کرد. او با من تماس گرفت و من گفتم جوانم و شعرم خیلی به درد این مجلس نمی‌خورد اما با دعوت وی اولین بار در سال 1372 حضور در این جلسه را تجربه کردم.
حسین اسرافیلی، شاعر دیگر سخنران مراسم بود. او گفت: مرحوم براتی پور از نیروهایی بود که در اوایل سالهای فعالیت حوزه هنری همراه با اعضای انجمن شاعران آیینی به جمع شاعران حوزه هنری پیوست. بعد از مرحوم سلحشور که قاری قرآن جلساتمان در حوزه هنری بود در کنار وحید امیری به قرائت قرآن می‌پرداخت.
وی ادامه داد: براتی پور علاوه بر شخصیت ادیب و باهنری که داشت، کارهایش از نظم و انضباط خاصی برخوردار بود.
اسرافیلی خاطرنشان کرد: جدا از بیعت تاریخی که براتی پور با امام (ره) و ارتش داشت در بخش فرهنگ و ادب هم خوب درخشید و آموزش دیده‌های بسیارزیادی داشت. وی قبل از انقلاب در انجمن شاعران مذهبی حضور داشته و روحیه مذهبی و مودبی داشت.
در بخش دیگر آیین وداع با مرحوم براتی پور، حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان وادب فارسی در مقابل دوستداران این شاعر تاثیرگذار، حاضر شد و به سخنرانی پرداخت.
براتی پور، شاعری که در ادبیات و شعر انقلاب سهم زیادی داشت
وی گفت: براتی پور را باید پس از نسل اول طبقه شاعران انقلاب یعنی مرحوم مهرداد اوستا، حمید سبزواری و محمود شاهرخی در طبقه دوم پیشکسوتان به حساب آورد که حقا و انصافا در شکل‌گیری واقعیتی به نام ادبیات انقلاب و شعر انقلاب سهم موثر داشت.
رئیس فرهنگستان زبان وادب فارسی افزود: شاعرانی هستند که بیشتر از معلمند و بیشتر از بیشتر از معلم مدیر هستند. براتی پور هم شعر می‌گفت و هم شاعر تربیت می‌کرد، هم مدیریت می‌کرد و هم مسئولیت بر عهده می‌گرفت و به همین دلیل هم بسیار تاثیرگذار بود.
او منادی ارزشهای معنوی بود

حداد عادل بیان کرد: تصویر من از براتی پور تصویر مرد خدایی، متدین، انقلابی و اخلاقی است که توان ادبی خود را در راه انقلاب و آرمان‌های این ملت نهاد و با شعر خود منادی ارزشهای معنوی بود.
حدادعادل خصوصیت چشم گیر زنده یاد براتی پور را اخلاقی بودن، بی‌ادعا بودن و بی‌حاشیه بودن وی دانست و افزود: نه خودش حاشیه ساز بود و نه طوری رفتار می‌کرد که برایش حاشیه ساخته شود. هروقت او را می‌دیدم مشغول انجام وظیفه بود و به عنوان برادری قابل اعتماد و اتکا محسوب می‌شد.
امیر شاهین تقی خانی معاون فرهنگی و سخنگوی ارتشنیز در این مراسم با اشاره به پیکر مرحوم براتی پور که در مقابل رواق شهادت حوزه هنری قرار گرفته بود گفت: به نظر می‌رسد براتی پور با حرکت و قدم‌های شعری که داشت کمتر از اجر شهادت نصیبش نخواهد بود.
وی افزود: بزرگانی چون براتی پور و کسانی که در جمع ما نیستند ارتش را با ارزش‌های اسلامی‌اش به مردم معرفی کردند. در این مکان که قرار است راه انقلاب و مسیر شهیدان با ابزار هنری تشریح شود، ارتش نه فقط در حوزه دفاع بلکه در حوزه تئاتر و سرود هم پیشگام بوده است.
وی تشکیل انجمن و شعرخوانی در محضر مقام معظم رهبری را به واسطه برکت حضور افرادی چون براتی پور دانست.
در بخش بعدی مراسم محمد مهدی دادمان رئیس حوزه هنری درگذشت مرحوم برای پور را به دوستداران، خانواده، همکاران در حوزه هنری و حاضران تسلیت گفت.
سپس بیابانکی با قرائت پیام تسلیت محمدباقر قالیباف رئیس مجلس شورای اسلامی و تشریح نحوه اطلاع از درگذشت براتی پور و فرزندش در شب عید فطر از محمدرضا سیاوشان نوه مرحوم براتی پور برای سخنرانی دعوت کرد.
شاعری متعهد، اخلاق مدار، انسان دوست و استادی مهربان
سیاوشان گفت: امروز روز وداع با مردی است که سالهای متمادی با تلاش بی‌وقفه به تربیت و شکوفایی شاعران از نسل‌های مختلف پرداخت. شاعری متعهد، اخلاق مدار، انسان دوست و استادی مهربان که لطافت را در اشعارش می‌توان جست و ارادتش به اهل بیت را در مصرع مصرع اشعارش می‌توان یافت.

در پایان این مراسم و اقامه نماز بر پیکرزنده یاد براتی پور به امامت حجت الاسلام حسنی، پیکر این شاعر متعهد به سمت قطعه 88 بهشت زهرا بدرقه شد.
بر اساس این گزارش، استاد براتی‌پور شاعر بلندآوازه انقلاب در سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد و سومین فرزند یک خانواده ۶ نفری بود. او بعد از این که دوران دبستان و دبیرستان را گذراند، در سال ۱۳۴۱ در نیروی هوایی استخدام شد و چون استعداد نسبتاً خوبی داشت یک سال پس از آن برای گذراندن دوره فنی به آمریکا فرستاده شد. در سال ۱۳۵۵ برای بار دوم اعزام شد و دوره تکمیلی الکترونیک را گذراند. در مدت سه سالی که طی دو نوبت در خارج از کشور تحصیل کرد، دوره‌های مختلف آموزشی و مشاوره را هم گذراند. در طول خدمت بیشتر به آموزش زبان و الکترونیک مشغول بود و در سال ۱۳۷۲ با درجه سرهنگی بازنشسته شد.
عباسعلی براتی‌پور که با نام عباس براتی‌پور شناخته می‌شود، علاقه به ادبیات و شعر را از اواخر دوران دبیرستان در خود یافت و در حوزه ادبیات بسیار مطالعه کرد. او در سال ۱۳۳۸ که به عضویت کتابخانه مجلس شورای ملی درآمد، فرصتی پیدا کرد که مطالعه کتاب‌های ادبی را در برنامه روزانه خود بگذارد و در این مدت به سرودن شعر نیز پرداخت. حتی زمانی که خارج از ایران تحصیل می‌کرد، از سرودن شعر و تفکر درباره‌ آن غافل نبود. اکنون او از شاعران آیینی است که اشعار بسیاری دارد.
اولین مجموعه شعرش را با عنوان «بهت نگاه» در سال ۱۳۶۹ منتشر کرد. آثار چاپ شده او عبارت‌اند از «غم دلدار»، «چشم بیمار»، «زمزمه‌ مستی»، «وعده دیدار»، «بر تربت خورشید» و «زمزمه‌ هستی». از آثاری که اخیراً چاپ کرده است می‌توان «مستوری»، «الفبای عشق» و«ارغوانی‌ها» را نام برد. این شاعر مطرح انقلاب و دفاع مقدس یکم اردیبهشت 1402 در ۸۰ سالگی‌دار فانی را وداع گفت.

انتهای پیام/