دومین پیش‌نشست تخصصی در پیوند با همایش ملی آینده‌پژوهی، آموزش عالی و توسعه پایدار تحت عنوان «نقش معماری دیجیتال در معماری آینده» در دانشگاه سوره برگزار شد. به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، پیش‌نشست تخصصی «نقش معماری دیجیتال در معماری آینده»، با همکاری معاونت پژوهشی و گروه دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه سوره، با سخنرانی دکتر مرتضی رهبر، استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت و با حضور دکتر محمدرضا اکبریان، عضو هیئت علمی دانشگاه سوره، به عنوان دبیر نشست، روز دوشنبه 19 مهرماه ساعت 18:30 الی 20 به صورت مجازی در سامانه سیباد برگزار شد. در ابتدا، مرتضی رهبر در ارتباط با مفاهیم آینده‌پژوهی و معماری دیجیتال گفت: در باب تعریف دیجیتال لازم است که به انقلاب‌های بشری ابتدایی نگاهی کرد؛ اولین آن یکجانشینی بشر بود که سبب تغییر در همه ابعاد زندگی شد. دومین آن انقلاب صنعتی  تا سال ۱۹۵۰ بود که بعد از آن به  عصر دیجیتال ورود کردیم که خود آن، در همه ابعاد، انقلابی خرد و کلان است. وی افزود: امروزه که در عصر تکنولوژی هستیم، قابلیت ساخت یک ساختمان در همه ابعاد توسط ابزار دیجیتالی ممکن است و یکی از ابزارها فب‌لب‌ها هستند که به عنوان آزمایشگاه‌های طراحی و ساخت دیجیتال کاربرد دارند. فب‌لب‌ها بر صنایع بزرگ و تولید انبوه برتری دارد دکتر رهبر در ادامه تعریف فب‌لب‌ها این چنین ادامه داد: فب ‌لب‌ها به کمک افراد خلاق، متخصصان طراحی، مخترعین و صاحبان ایده می‌آیند تا بتوانند دستگاه و ابداعات هوشمندانه و خلاقانه خود را به ظهور برسانند. فب‌لب‌ها با توجه به شرایط خاص امروزی مانند استارت‌آپ‌ها و کسب‌و‌کارهای نوآورانه، بر صنایع بزرگ و تولید انبوه، برتری دارند. مهم‌ترین هدف، ایجاد پیچیدگی فضایی بشر و حفظ خوانایی فضا است استادیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت، در باب طراحی معماری پارامتریک اذعان کرد: معماری پارامتریک، سبک جدید و تکامل یافته معماری است. فرمی از کمک طراحی رایانه و فناوری که به‌عنوان ابزاری برای طراحی پروژه‌های ویژه است و به طراحان برای بهینه‌سازی و بهبود پروژه‌های‌شان کمک کرده است. معماری پارامتریک دارای پارامترهایی برای طراحی طیفی از پروژه‌ها در مقیاس کوچک و مقیاس بزرگ طراحی شهری است. معمار ایتالیایی «لوئیچی مورتی» از اولین معمارانی است که بر روی معماری پارامتریک با کاربرد ریاضیات برای خلق اشکال جدید کار کرده است. در سال ۱۹۵۷ وی مؤسسه‌ای برای تحقیقات عملی و ریاضیات کاربردی تأسیس کرد تا به مدل‌سازی پارامتریکی برای فرم جدید با استفاده از نظریه‌های نوین ریاضی در طراحی برسد که مهم‌ترین هدف ایجاد پیچیدگی فضای بیشتر و حفظ خوانایی فضا است. وی همچینین گفت: در دوران مدرنیته، مبحث احجام مهم بوده و بازی احجام در فضای نور نشانه‌ معماری آینده است. ریاضی بستر مشترک علم و هنر بوده است. جایگزینی ربات‌ها در معماری آینده رهبر در بخش آخر صحبت‌های خود در ارتباط با استفاده از ربات‌ها در معماری افزود: دهه‌های آینده آنچه مسلم است، استفاده گسترده از صنعت رباتیک در ساخت می‌شود که این موضوع منجر به تحولی شگرف در معماری خواهد شد. روش‌ها و تکنیک‌های ساخت به طور کامل دگرگون شده و پروسه‌های ماشینیزه جای روش‌های فعلی را در ساخت خواهد گرفت. هزینه‌های عملیات ساختمانی و نیاز به نیروی انسانی به طرز چشمگیری کاسته می‌شود و در مقابل سرعت، دقت، ایمنی و امنیت افزایش خواهد یافت. درک این نکته که در سال‌های اخیر پروژه‌های بسیاری در سراسر دنیا با استفاده از این ربات‌های سازنده ساخته شده‌اند، کمک شایانی به پذیرش هرچه بیشتر و بهتر این تکنیک‌ها از سوی مؤسسات آموزشی، استودیوها، آتلیه‌های معماری و حتی سرمایه‌گذاران خواهد کرد. به هر حال نباید فراموش کرد معماری رباتیک هنوز در ابتدای راه خود قرار دارد، اما در همین مدت کم، هویت مستقل خود را به عنوان یک گفتمان جدید در معماری عصر دیجیتال اثبات کرده است. فناوری رباتيک می‌تواند تأثير زيادی بر روی ساخت سريع، مقرون به صرفه و ايمن در زمينه ساخت و ساز و پروژه‌های ساختماني داشته باشد. ربات‌ها می‌توانند ميزان کارهای دستی و صدمات را کاهش دهند و کارهای بسياری مانند ساخت يک خانه آجری يا ساخت يک پل فلزی را به سرعت و با دقت بالا انجام دهند. در واقع پيشرفت ربات‌ها و ماشين‌آلات به ما کمک می‌کند تا کارهای ساختمانی را بهتر، قوی‌تر و اغلب زيست‌پسند و پايدار انجام دهيم. در حال حاضر استوديو‌های بسيار در سراسر دنيا بر روی ساخت به وسيله ربات‌ها پژوهش می‌کنند و موارد بسياری به مرحله ساخت در مقیاس واقعی رسیده‌اند. انتهای پیام/