۱۴۰۵.۰۸.۰۹

سیدبشیر حسینی پس از تماشای نمایش «نقطه عطف، صفر چهار» ضمن اشاره به اهمیت پیوند حوزه هنری با مسجد و بدنه مردمی جامعه، این اثر را نمایشی تأمل‌برانگیز دانست که مخاطب را با پرسش‌هایی جدی درباره انتخاب‌ها و مسئولیت‌های فردی روبه‌رو می‌کند.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، سیدبشیر حسینی استاد دانشگاه و پژوهشگر حوزه ارتباطات و رسانه درباره نمایش «نقطه عطف، صفر چهار» گفت: برای من، فرامتنی که این اجرا به آن اشاره می‌کند، حتی از متن نمایش مهم‌تر بود؛ پیوندی که با مسجد برقرار می‌کند. فکر می‌کنم این روزها دوباره در حال درک این حقیقت هستیم که مسجد سنگر، پایگاه و محل مولد حرکت‌های اجتماعی است و می‌تواند نقاط پراکنده جامعه را به یکدیگر پیوند دهد. امیدوارم جنبش‌های مسجدی دوباره آغاز شوند؛ چراکه اگر می‌خواهیم بسیاری از معضلاتمان حل شود، به نظرم باید دوباره به مسجد بازگردیم.

او ادامه داد: دغدغه من به‌عنوان پدر، احتمالاً مانند بسیاری از پدر و مادرها، تربیت فرزندان است؛ اما پیش از آن، نگران تربیت خودم هستم. حتی بیشتر از بچه‌هایم نگران خودم هستم. به نظرم بهترین بستر تربیت نیز مسجد است.

حسینی با اشاره به ضرورت پیوند حوزه هنری با مسجد و مردم بیان کرد: این روزها دغدغه‌ام را به پیوند حوزه هنری و مسجد مرتبط می‌دانم. هر اندازه حوزه هنری با مسجد، مردم و فضای پایین‌به‌بالای جامعه ارتباط بهتری برقرار کند، می‌تواند دوباره به دوران اوج خود بازگردد.

مسجد می‌تواند نقطه آغاز حل بسیاری از معضلات اجتماعی باشد

او با تأکید بر تأثیرگذاری نمایش «نقطه عطف، صفر چهار» اظهار کرد: به کسانی که هنوز این نمایش را ندیده‌اند، توصیه می‌کنم حتماً به تماشای آن بنشینند. این اثر گلوی مخاطب را می‌گیرد و رهایش نمی‌کند. پس از تماشای آن، دیگر نمی‌توان به‌سادگی از کنار برخی خواب‌های راحت، خیال‌ها و انتخاب‌هایی عبور کرد که پیش از این سرسری از کنارشان می‌گذشتیم.

این کارشناس فرهنگی افزود: پیوند تاریخ با اتفاقات روز در این نمایش به شکلی شکل می‌گیرد که شخصیت‌های تاریخی در جایگاه مطالبه‌گر قرار می‌گیرند و ما را به پرسش می‌کشند. در بخش‌هایی از داستان، جای شخصیت‌ها عوض می‌شود و آدم‌های تاریخ، مطالبات امروز را پیش روی ما می‌گذارند و ما را استنطاق می‌کنند. هنوز تلخی و گزندگی این پرسش‌ها زیر زبانم مانده و نمی‌دانم امشب چطور می‌توانم با آن‌ها بخوابم.

حسینی در پایان با اشاره به مفهوم انتخاب و مسئولیت فردی در این نمایش گفت: این اثر پرسشی جدی پیش روی مخاطب قرار می‌دهد؛ اینکه آیا انتخاب‌های امروز من درست است؟ آیا در روایت زندگی خودم نقش قهرمان و شخصیت پیش‌برنده را دارم یا دوباره به یکی از آدم‌های منفعل تاریخ تبدیل شده‌ام که عقب ایستاده، فقط تماشا می‌کند و منتظر می‌ماند تا ببیند تاریخ چه مسیری را انتخاب خواهد کرد؟ اگر دوست دارید با یک چالش جدی و یک نقطه عطف واقعی روبه‌رو شوید، تماشای این نمایش را از دست ندهید.

مسجد می‌تواند نقطه آغاز حل بسیاری از معضلات اجتماعی باشد

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha