مهدی ناظمی قره‌باغ پژوهشگر و مدرس فلسفه گفت: کتابی با عنوان «درآمدی بر حکمت سینما» نوشتم که درباره دیدگاه‌های کمتر پرداخته شده آوینی راجع به حکمت سینماست و به‌زودی توسط انتشارات سوره مهر منتشر می‌شود. به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری، در گفت‌وگو با افراد حوزه‌های مختلف، این جمله را بسیار شنیدیم که شهید آوینی، شخصیتی چند وجهی داشت و در حوزه‌های مختلف سرک می‌کشید، از هنر و نقاشی و ادبیات گرفته تا فلسفه. در همان سال‌های جوانی‌اش هم با اهالی فلسفه بحث و گفت‌وگوهایی انجام می‌داد ولی هیچگاه خودش را جزء اهالی فلسفه یا فیلسوف نمی‌دانست. مهدی ناظمی قره‌باغ، مدیر مدرسه عالی علوم انسانی روزگار نو و مدرس فلسفه به تازگی کتابی با عنوان «درآمدی بر حکمت سینما» نوشته که در آن دیدگاه‌های شهید آوینی درباره حکمت سینما بررسی شده است. این اثر به زودی توسط انتشارات سوره مهر منتشر می شود. با او گفت‌وگوی کوتاهی درباره بُعد فلسفی شهید آوینی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید. وی گفت: شهید آوینی شخص ذی وجوهی بود، به همین خاطر افرادی که به او علاقه‌مند بودند از طیف‌های مختلفی بودند. یکی از وجوه ایشان، وجه تفکری‌شان بود، به این معنا که تابع قالب‌های موجود نبود و بحران در عرصه و فرهنگ را درک می‌کرد و یک فرد پرسش‌مند بود و پرسش‌هایش را هم خیلی جدی و اساسی پیگیری می‌کرد. اتفاقاً پرسش‌هایش خیلی هم آدم‌ها را به فکر کردن وا می‌داشت، چون به راحتی پرسش‌ها را رفع و رجوع نمی‌کرد. اغلب آنها هم درباره ایران، مسائل مربوط به هنر و ادبیات و سینما بود. ناظمی قره‌باغ افزود: شهید آوینی، دانش آموخته رسمی فلسفه نبود و کاری هم که می‌کرد ربطی به فلسفه نداشت، ولی هم در این حوزه مطالعه داشت و هم با اساتید فلسفه آشنا بود. با اینهمه خودش به این نکته آگاه بود و همیشه حواسش را جمع می‌کرد که با ادبیات فلسفی حرف نزند و حرفی نزند که از اساس و ریشه ضعیف باشد. با این وجود، نمی‌توان او را یک فرد غیر فلسفی نامید. ایشان در گفت‌وگو با اساتید فلسفه مثل دکتر داوری اردکانی، راه خودشان را می‌جست و پیگیری می‌کرد. به همین خاطر وقتی امروز آثار ایشان را مطالعه می‌کنیم ردپای فلسفه را مشاهده می‌کنیم. نمونه‌اش اینکه اکثر تحلیل‌های ایشان یک سر و گردن از اکثر تحلیل‌‎های زمان خودش قوی‌تر و غنی‌تر است. من فکر می‌کنم اگر شهید آوینی زنده بود و ما ایشان را اهل فلسفه می‌نامیدیم، انکار می‌کرد و خودش را اهل فلسفه نمی‌دانست و تلاش می‌کرد با پرسش‌هایش مسیر زندگی‌‌اش را پیدا کند و همین برایش کفایت می‌کرد. اتفاقاً از همین جهت الگوی خوبی برای جوانان امروز ماست، چون متأسفانه برخی از جوانان چیزهایی از فلسفه می‌خوانند و بعد تصور می‌کنند که فلسفه می‌دانند درحالی‌که خواندن فلسفه، به معنی دانستن فلسفه نیست و خواندن، فقط می‌تواند تحلیل‌های ما را عمیق‌تر و شفاف‌تر کند ولی نمی‌تواند ما را فیلسوف کند. بنابراین اگر قرار است گهگاهی فلسفه بخوانیم خوب است به این پرسش جواب دهیم که برای چه فلسفه می‌خوانیم؟ چون اگر به این پرسش پاسخ دهیم بخش زیادی از مسیر را طی کردیم. وی در خصوص مورد غفلت واقع شدن بسیاری از ویژگی‌ها و کارهای شهید آوینی گفت: به نظرم دلیل این غفلت واضح است. ایشان از یک حلقه خاصی بیرون رفت و به یک چهره ملی تبدیل شد، ولی اینکه دیدگاه‌های حکمی این شهید به خصوص توسط اساتید و نخبگان ما دیده و خوانده نمی‌شود اتفاق طبیعی نیست. متأسفانه بسیاری از افراد فقط در همایش‌ها و میزگردهای هنر انقلاب یا برای رزومه خود و کسب امتیاز و منافع درباره ایشان سخنرانی می‌کنند و غیر از این مواقع کاری به دیدگاه‌های شهید آوینی ندارند و به نظر من این رفتارها همه نشانه نفاق است. این مدرس و پژوهشگر فلسفه در پایان خبر از انتشار کتابی با موضوع دیدگاه شهید آوینی درباره «حکمت سینما» داد و تصریح کرد: بنده اخیراً کتابی با عنوان «درآمدی بر حکمت سینما» نوشتم که در یکی دو ماه آینده توسط انتشارات سوره مهر منتشر می‌شود. در طول نوشتن این اثر متوجه شدم که چقدر داشتن دیالوگ درست با شهید آوینی کار دشواری است. این اثر درباره موضوع اصطلاح «حکمت سینما» است و در آن ابعاد باز نشده دیدگاه شهید آوینی باز می‌شود و از این جهت اثر نویی است چون تکرار حرف‌های ایشان بارها اتفاق افتاده است و لطفی هم ندارد. منبع: خبرگزاری مهر انتهای پیام/