در کلاس مثنوی‌خوانی مطرح شد؛
خمسه محتجبه و علوم غریبه چه علمی است؟

04:180

چهل و یکمین جلسه از کلاس مثنوی‌خوانی با حضور محمدرضا سنگری، نویسنده و پژوهشگر ایرانی در حوزه هنری برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، محمدرضا سنگری (نویسنده و پژوهشگر ایرانی) در چهل و یکمین جلسه از کلاس مثنوی‌خوانی که چهارشنبه ۳۰ آذرماه به همت اندیشکده ادبیات پایداری برگزار شد، به علاقه ذاتی انسان اشاره کرد که باعث بوجود آمدن علومی با عنوان علوم غریبه یا خمسه محتجبه شده است.

وی در این باره تشریح کرد: اینکه انسان می‌خواهد بداند آینده چه می‌شود و به همین دلیل هم در تکاپو برای فهم آینده و پیشگویی آنچه رخ نداده می‌افتد، ریشه در سرشت انسان دارد؛ چراکه ابعاد وجودی او کنجکاوی است.

این نویسنده و پژوهشگر ایرانی نکته دومی که انسان همواره در پی آن بوده را ذهن‌خوانی و شناخت پیداکردن نسبت به موارد پنهان معرفی کرد و آرمان سوم انسانی را تصرف و تحول در هستی و تبدل عناصر وجودی دانست.

وی چهارمین تلاش انسان را در رفتارهای شگفتانه دانست و افزود: انسان همیشه خواسته، دیگران را غافلگیر کند و شگفتانه‌ای را ایجاد کند. میل انسان به این موارد باعث بوجود آمدن علمی با عنوان علوم خفیه، علوم غریبه یا خمسه محتجبه شده که اسلام (جز در مواردی که شامل برخورد با افراد سواستفاده‌گر از این علوم است) اجازه ورود انسان به این علوم را نداده است.

سنگری درباره علت اجتناب از ورود به علوم غریبه گفت: عموما کسانی که خود را به این علوم مجهز می‌کنند در دام سواستفاده کردن خواهند افتاد، چون چنین علمی باعث جذب نگاه دیگر افراد می‌شود و این ربایش، او را به انحطاط می‌کشاند و باعث می‌شود که فرد حتی در بدست آوردن این علوم خط قرمزهایی از دین را زیر پای گذارد.

وی در ادامه و توضیح خمسه محتجبه گفت: اولین علمی که از سرشت انسان بوجود آمده علم کیمیا است که امروزه شیمی و تاثیرگذاری در اشیا معنا می‌شود. در این علم تبدیل مس به طلا و قلع به نقره آرمان بوده ولی بعدها علم کیمیا از قلمرو مادی به معنوی می‌رسد و انسان‌های والا که کمیاب هستند، کیمیا می‌شوند.

این نویسنده و پژوهشگر ایرانی کیمیا را نوعی اعتلا بخشی به پدیده‌ها دانست که دسترسی به آن آسان نیست.

وی در سخنانش تاکید کرد: سرشت انسان ابعادی دارد که بعد دوم آن کمال‌جویی است. پرستش، خیرخواهی و زیبایی‌گرایی از ابعاد فطرت انسان هستند که هیچ‌کس از آن دور نیست و یکی از علومی است که انسان بخاطر فطرت کمال‌جویانه‌اش به سراغ آن رفته است.

سنگری در ادامه سخنانش به ۳راه دستیابی به کمال و اسرار هستی اشاره کرد که شامل زهد و ریاضت (خلوت کردن، کم گفتن و کم خوردن)، صحبت با بزرگان و درویشان (جلوه گرفتن از انسان‌های اهل دل) و جذبه یا کشش (در عرفان مجذوب سالک و سالک مجذوب معنا می‌شود) است.

وی همچنین علم دوم را سیمیا یا سحر معرفی کرد و افزود: سیمیا به معنای دستیابی به علمی است که به ما امکان تصرف در وجود انسان‌ها را می‌دهد. با این تصرف که با ظرفیت اعداد است بر افراد تاثیر می‌گذاریم.

این نویسنده و پژوهشگر ایرانی علم سیمیا را علمی معرفی کرد که با تصرف در دید و حواس افراد فضایی برای آن‌ها می‌سازد که غیر از آنچه که هست را می‌بینند.

وی در این باره تاکید کرد: کسانی که سحر می‌دانند، اعداد را بر اساس عناصر اربعه به چهار دسته آب، خاک، باد و آتش تقسیم می‌کنند و می‌گویند برخی حروف آتشی هستند و به آتش باز می‌گردند، برخی حروف بادی هستند و به باد بر می‌گردند و برخی حروف آبی هستند و به آب باز می‌گردند و…

سنگری همچنین افزود: حروف ظرفیت‌هایی دارند که کشف نشده‌اند و ما نهضتی به نام حروفیه داریم که حسی در ما ایجاد می‌کند که به خاصیت حروف مربوط است برای مثال دو ذکر «لااله الاالله» و «صلوات» نقطه ندارند و بر اساس خاصیت حروف، آرامشی را ایجاد می‌کنند.

وی گفت: حروف و اعداد معنا دارند برای مثال حرف «آ» اندوه‌آور است، حرف «شین» گرم و حرف «سین» سرد است؛ بنابراین کسانی که اهل فهم شعر و موسیقی و نثر قدیم هستند از ظرفیت حروف استفاده می‌کنند و گاه با اولین واژه، فضای روحی ما کاملا آماده می‌شود و این خصوصیت در قرآن بسیار شگفت‌انگیز است.

این نویسنده و پژوهشگر ایرانی علم سوم را ریمیا معرفی کرد و افزود: این علم، علم شگفتی آفرینی است که ما آن را تحت عنوان شعبده و شعبده بازی می‌شناسیم. علم ریمیا، به معنای علمی نیست که صرفا تردستی باشد بلکه بخشی از آن دستیابی به آموزه‌های تاثیرگذار است.

محمدرضا سنگری در بخش بعدی این کلاس که با مثنوی‌خوانی همراه بود، اظهار کرد: انسان بزرگ شدن به راحتی بدست نمی‌آید و برای به بزرگی رسیدن راه سختی باید پیموده شود. همیشه بالارفتن نفسگیر است و برای رسیدن به قله باید آماده دردسرهای بزرگ شد.

وی درد بزرگ را همسایه روح بزرگ را خواند و با اشاره به اینکه روح بزرگ، درد بزرگی هم دارد بیان کرد: انسان‌های بزرگ خورشیدهای این عالم هستند که هستی را معنا می‌بخشند؛ بنابراین برای تعالی باید خود را از خورشید دور نکنیم و در جستجوی آن باشیم.

انتهای پیام/


بدون دیدگاه

پاسخ دهید

فیلدهای مورد نیاز با * علامت گذاری شده اند